f.
Artırmak. Var. artırmak.
1. Artmasını sağlamak, çoğaltmak, fazladan vermek.
“Ewwel caşlar şıñ aytıp tañ attırgan. / Özlerĭne eş dostnı şay arttırgan.” – (Boztorgay).
“Çorbacı arttırmay bĭr kapĭk bĭle, / Tĭleseñ bakıra, calbarsañ küle.” – (Bekir S. Çobanzade – Tuwdım Bĭr Üyde).
“Allah hayırlı künler köstersĭn bĭzlerge de, caşlarga da. Allah muhabbetlerĭn arttırsın.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
2. Tasarruf etmek, biriktirmek.
3. mec. İleri gitmek, ölçüyü kaçırmak.
Cüyrük at cemĭn arttırır. – Atas. Yörük at yemini artırır.
Yakşı at cemĭn, kayt at kamşısın arttırır. – Atas. İyi at yemini, huysuz at kamçısını artırır.
Türk Lehç.: Kırım., Nog.,Kazak., Kazan. – arttırmaq , -uv;
Rom: v. 1. A spori. 2. A economisi. 3. A se întrece cu măsura.
