ANLANMAK (anlanmaq) A f.Anlaşılmak. “Kâh üfler söndĭrĭr, kâh yakar ocak, / Bĭlĭnmez, añlanmaz baladır duman.” – (Bekir S. Çobanzade – Duman). Rom: v. refl. şi pasiv. A se înţelege; a fi înţeles.