is.
Anlam, mana. Var. añlam, añnam .
“Sadet, oşak başında / Onlarga kave kuya. / Kündüzkĭ ziyaretnĭñ / Anlamın ĭşĭ tuya.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Anlam bermek – Yorumlamak, kendince bir yargıya varmak.
Anlam genĭşlemesĭ – Dilb. Anlam genişlemesi. ( Rom. – Lingv. extensie semantică ).
Anlam şıgarmak – Bir şeyi belli bir şekilde anlamak.
Anlam taralması – Dilb. Anlam daralması ( Rom. – Lingv. restricţie semantică ).
Anlamına kelmek – Bir anlamı bildirmek.
Asıl anlam – Dilb. Asıl anlam. ( Rom. – Lingv. sens propriu ).
Mecazlı anlam – Dilb. Mecazi anlam. ( Rom. – Lingv. sens figurat ).
Rom: s. Înţeles, sens, tâlc; semnificaţie.
