s.
1. Anası ölmüş olan.
“Bĭr caş bala anasız, öksüz kalıp tentiyse, / Künsüz ösken çeçektay cansız bĭr insan bolır.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. zf. Anası olmaksızın.
“Kawdansız gemĭ, bawsız at, colsız kerwan. / Bo dünyada nedĭr o, anasız tuwgan ?” – (Boztorgay).
Anasız kıznı arabalap kelseler alma. – Atas. Anasız kızı arabaya bindirip verseler alma.
Rom: adj. 1. Orfan de mamă. 2. adv. Fără mamă.
