is.
(Ar. amir). Amir.
1. Emreden, buyuran.
2. Başkan, şef, müdür.
“Amirlerĭmden ızın alıp ta Niyazi Efendĭnĭn cenazesĭnde hazır bulunmak mümkün.” – (Necip H. Fazıl – Bĭr Konferans).
Rom: s. 1. Cel care porunceşte. 2. Şef, superior.
AMİR
A
