z.
(İyelik ekleri almış alay sıfatı : Alayımız , alayıñız, alayı ). Hepimiz, hepiniz, hepsi; topluca, toptan.
“Şonday beter, özĭ keldĭ kapıdan, / Alayımız kaltıraymız korkıdan.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Mĭna bunların alayın halkımızga añlatmak, camanlıkların, zararların köstermek kerek.” – (Müstecib H. Fazıl Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Aşık oynagan azar, top oynagan tozar, ok coñgan alayın ozar – Atas. Aşık oynayan azar, top oynayan hırpalanır, ok yontan hepsini geçer.
Kul kulga sebep, Kuday alayına sebep. – Atas. Kul kula sebep olur, Huda her ikisine sebep olur.
Müsapĭr müsapĭrnĭ süymez, konakbay alayın süymez. – Atas. Misafir misafiri sevmez, ev sahibi her ikisni sevmez.
Rom: pron. nehot. Toţi, toate.