is.
(ald sözünden, d sesinin düşmesiyle) Ön. Var. ald. Alda – Önde; ileride; gelecekte. Alga – Öne; ileriye. Aldan – Önden; önceden. Algı – Öndeki.
“Özĭ alga atlagan, / Ayakların artka saklagan. – Közlĭk.” – Bilmece. – (Boztorgay).
“Kuş bek ince bĭr dalga / Konıp duşmannı bekler, / Cüregĭ de lüpülder; / Algan ölĭmnĭ alga.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
Rom: s. 1. Faţă, partea din faţă; locul din faţă. 2. Momentul iniţial, de mai înainte.
