AİT

A
e.

(Ar. aid). Ait, ilgili olan.

“Kırım’nı ve oga ait meselelernĭ men, neden bĭlmem, bĭr türlü süyemen.” – (Necip H. Fazıl – Kırım).
Bo eserlernĭñ arasında (…) sade Kıpçak Türklerĭne ait destanlarnıñ tabılmaları man bĭrge, (…) Oğuz Türklerĭne ait klasik destanlarıñ da yer alganları körĭnmektedĭr.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
Ait bolmak – Ait olmak, birinin olmak.
Rom: postp. / prep. Despre, privitor la, în legătură cu, aparţinînd.
Yazar: admin