is.
(ada-mak + -ak) Adak.
1. Adama, adamak işi.
2. Adanılan şey.
“Acĭlĭkten kaytkanda bay bĭr nogay, / Parohodda bek yaman dalgaga ogray. / … Bek tartışıp kuskanda adaklar aday. / Dey: Kırk koyum sadaka, tek kurtar Huday!” – (Mehmet Nüzet – Nogaynıñ Adagı / Emel D.).
Adak adamak – Bir kişi, dileği yerine gelirse, kurban keseceğine veya bir hayır işi yapacağına, ya da bir ibadette bulunacağına dair Tanrıya söz vermek.
Rom: s. 1. Faptul de a făgădui o ofrandă. 2. Ofrandă făgăduită de cineva Divinităţii pentru a-i obţine graţia într-o anumită acţiune.
