KENE – Kırım Tatarca – Türkçe

zf. ve bağ.

Gene. Var. gene.
1. zf. Yeniden, bir daha, yine, tekrar.

“Kalmasaydı Ya Rabbi kene de camanga!” – (Mehmet Niyazi – Sagış).

“Karaga ak ekledĭm, / Kapılarda bekledĭm. / Üş kün yarem kelmedĭ, / Kene kozdı dertlerĭm.” – (Boztorgay).

2. bağ. Öyle de olsa, belli bir duruma rağmen.

“Tatarlıknıñ yıldızları coyulgan. / Şay bolsa da, kene ümit üzülmiy.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).

“Ne aytayım özĭme, / Yandım kara közĭñe. / Üş kün seslesem senĭ, / Kene toymam sözĭne.” – (Boztorgay).

3. zf. Öyle de; iyi ki. Kene arüw, trennĭ kaşırmagansıñ.

Bek dadandı kurtka, kene keldĭ curtka. – Deyim. Pek dadandı şu kocakarı, gene dolandı bu diyarı.

Rom: adv. 1. İar, iarăşi, din nou. 2. conj. Totuşi, cu toate acestea. 3. adv. În fapt; la urma urmei.