zf.
Evet. Var. evet.
1. Bir soruya olumlu cevap verme kelimesi.
“Alĭmseyit – Caş ĭstiy mĭ ama kıznı ? / Bawbek – Ebet. Ĭstemese ayta mı endĭ ?” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık).
2. Bir yargının anlamını pekiştirme sözü.
“ ‘Ebet canım, ebet şay’, bĭlgenler aytar. / Akran tenler koşılsa zewk etĭp kaytar.” – (Boztorgay).
Rom: adv. Da. 1. Răspuns afirmativ la o întrebare. 2. Cuvânt de întărire a unei afirmaţii.
