is.
(Ar. cevab). Cevap. Var. cevap.
1. Bir soruya, bir isteğe verilen karşılık.
“Şaşaklardan suw aga, / Ne ayttım kıymas saga? / Ya ĭssĭndĭr, ya suwut. / Saglam cewap ber maga.” – (Boztorgay).
“Tatar kayday dep sorarman mezarımdan, / Alalmasam yahşı cevap, ah!… Cılarman.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. Halk ed. Çın söylenirken bir tarafın söylediği çına, öbür tarafın karşılık olarak söylediği çın.
“Akşam hayır, ak şáwle, merhaba tenler. / Men şınlayım eşĭkte, sen cewap ber.” – (Boztorgay).
Sudan cewap – İnandırıcı olmayan, tatmin etmeyen cevap.
Tentekten dogrı cewap – Atas. Akılsızdan doğru cevap (alınır).
Rom: s. 1. Răspuns. 2. Lit. În poezia folclorică (çıñ), răspunsul la o provocare sau la o adresare.
