z.
Biri. Var. bĭrĭsĭ, bĭrsĭ.
1. Bir tanesi.
2. Bilinmeyen bir kimse. Eşanl. bĭrew.
3. Tamlanan durumunda, bazı isim tamlamalarında tamlananın küçümsendiğini anlatır. Akılsıznıñ biri. Soysıznıñ bĭrĭ.
Bĭrĭnden bĭrĭ – İçlerinden biri.
Bĭrĭlerĭ – Bazı kimseler.
Bĭrĭ aşar, bĭrĭ karar, kıyamet ondan kobar. – Atas. Biri yer, biri bakar, kıyamet ondan kopar.
Bĭrĭ ölmeden, başkası kün körmez. – Atas. Biri ölmeden başkası gün görmez.
Rom: pron. Unul, una.
