is.
1. Acana’ya (hacı anaya) sesleniş.
2. Acana ; hacı ana, (sesleniş şeklinin kelime gövdesi olarak, yalın şekil gibi kullanılışı).
“
Bĭr maálde odaga / Sessĭzlĭk kelĭp şöktĭ. /
Bo sessĭzlĭk perdesĭn / Kartiy,
Acanay söktĭ.” – (İ. Ziyaeddin – Toy).
Rom: s. 1. Vocativul cuvântului
acana. 2.
Forma de vocativ devenită, ca urmare a uzajului frecvent, temă echivalentă cu nominativul
acana.
