is.
Verim.
1. Verme, vermek işi.
2. mec. El açıklığı.
“Kartbabañ da han edĭ,/ Alımı senden az edĭ, / Berĭmĭ senden köp edĭ.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
3. Mahsul miktarı, verimlilik, randıman.
“Erkĭnlĭkke kawuşkan halkımız curtun gün günden taa köp berĭm almak man, tüzete em güzelleştĭre.” – (Ekrem Menlibay, Ali Naci Cafer – Okuma Kitabı III).
Alım berĭm – a) Alma ve verme işi; ilişki b) Alışveriş, ticaret.