is.
(Fars. baht). Baht. Var. bakt.
1. Kader, takdir; ilâhi iradenin insan ve toplumun hayatına çizdiği düşünülen yol.
“Ruhı bugün curtnıñ öksĭz bahtına cılasa da, / Yarın kurtulganın tuyup bĭzmen bĭrge şadlansın.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Çelebi Cihan).
2. Kısmet, şans, talih, mutluluk.
“Senĭñ kaşıñ’ karası / Menĭm bahtım yar. / Bĭr körgende candım da küydĭm, / Ĭrĭdĭm de aktım, yar.” – (Boztorgay).
“Arkadaşlar, gayret, gayret! Tez açılsın bahtımız. / Yaşaw hakkı coytılmasın, öksĭz, yoksıl milletĭñ” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
“Bo zarlarman bahtların denegenler de bolır. Bĭzge de du-şeşlerden bĭrkaş kuruş tüşer.”– (Müstecib H. Fazıl – Bayram Şenlĭgĭ).
Baht ĭşĭ – Talihe kalmış iş.
Bahtı aşık – Bahtı açık, talihli.
Bahtı bar – Bahtı var; bahtlı, talihli. “Sarımsaknıñ sabagı, sogannıñ zarı, / Asretĭne kawuşır bahtı barı.” – (Boztorgay).
Atman apakay, cĭgĭtnĭñ bahtına. – Atas. At ile avrat yiğidin bahtına.
Rom: s. 1. Destin, soartă, ursită. 2. Noroc, destin (favorabil), baftă.
