is.
(Fars.kehruba). Kehribar. Var. kelbar, kelhbar, kelĭmbar.
1. Süs eşyası yapımında kullanılan fosilleşmiş reçine.
“On parmagıñ on altın, tırnagıñ kerbar. / Senĭ tapkan anayga cennette yer bar.” – (Boztorgay).
2. s. Bu maddeden yapılmış olan.
Rom: s. 1. Chihlimbar. 2. adj. Din (de) chihlimbar.
