is.
Gelin.
1. Evlenmek için hazırlanmış, süslenmiş kız.
“Cılama kelĭn, cılama kıymasım, / Awurlık basar. / Bargan yerde kazannı kıymasım, / Kaynanañ asar.” – (Boztorgay).
Türk Lehç.: Kırım., Nog., Karaçay Malkar., Kazak. – kelin;
Rom: s. 1. Mireasă. 2. Femeie tănâră. 3.-4. Noră.
