s. ve is.
Sessiz, suskun; az konuşan.
“Celil akay gene şu Ĭndemez Celil edĭ. Çubugunı üş kere savurganda bĭr laf ayta edĭ.” – (Bekir S. Çobanzade – Ĭndemez Celil).
Rom: adj. şi s. Tăcut, taciturn, posac.
ĬNDEMEZ
Ĭ
