İLLALLAH

İ
ünl. ve zf.

(Ar. illa allah). 1. Bıkkınlık anlatır.
2. zf. Güçlükle, zar zor.

“Kocası marebede kurban ketken Naşide cengiy, şĭpşe satıp, pepiy, badiy asrap dört balasın illallah keşĭndĭrgenĭne şükür ete.” – (Altay Kerim – Kâniye).
Rom: 1. interj. Exclamaţie de plictiseală. 2. adv. Cu chiu cu vai; cu mare greutate.
Yazar: admin