s. ve is.
Gönüllü.
1. Ağır ve tehlikeli bir işi kendi isteğiyle üstlenen kimse.
“Men bĭle göñĭllĭ yazılır edĭm. Menĭm özĭme köre bĭr tüfenk berĭr edĭler, ya nenem ?” – (Necip H. Fazıl – Kırım).
2. Çok istekli.
3. is. Seven kimse veya sevgili.
Rom: adj. şi s. 1. Voluntar. 2. Dornic. 3. s. Îndrăgostit; iubit, iubită.
