s. ve is.
Genç. Var. genş. Eşanl. caş.
“Masnıñ etrafında dört tane genç oturıp konuşalar. Perde açılayatırganda onlardan bĭrĭsĭ konuşmaga başlay, anawbĭrlerĭ tıñlay.” – (Müstecib Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Rom: adj. şi s. Tânăr.
GENÇ
G
