is.
(Far. ferman). Ferman. Eşanl. yarlık.
1. Emir, buyruk.
“Nurlanır şǐmdǐgǐ karawsız közǐ, / Bǐr arslan kesǐlǐr, fermandır sözǐ.” – (Bekir. S. Çobanzade – Bǐr Izın Berǐñǐz).
2. Tar. Osmanlı padişahlarının yazılı kararları.
“İzni Hüda ile Hazreti Sultan / Ehli iman bekler hicretke ferman.” – (Kırım Muhacǐr Türküsü).
Rom: s. 1. Poruncă, ordin. 2. İst. Firman; ordin scris al sultanului.
