is.
(Ar. eşya, “şey”in çoğulu). Eşya.
1. Türlü amaçlarla kullanılan, insan yapısı nesneler.
2. Bagaj, yük.
3. Mobilya.
“Üy üstüne üy saldım, / Ĭşĭne eşya saldım. / Şo güzelge ışanıp / Kırkkaşı bekâr kaldım.” – (Boztorgay).
Rom: s. 1. Obiect, lucru. 2. Bagaj. 3. Mobilă, mobilier.
