EMRETMEK

E
f.

Emretmek; emir vermek.

“Dinĭmĭz bek yüksek bĭr din. Bĭzge dünyada rahat yaşamaknıñ, ahırette de cennetnĭ kazanmaknıñ colların köstere, okumaknı emrete.” – (Mehmet H. Vani Yurtsever – Kartman Caş Arasında).
Rom: v. A porunci; a ordona.
Yazar: admin