ünl.
(Ar. el aman). 1. Bıkkınlık anlatır.
2. is. Yaramaz, belâlı kişi.
El-aman şakırmak – Bir şeyden bıkıp yakınmak.
Eşĭtkenĭn catkızmaz el-amannıñ taz kızı – Deyim. İşittiğini yerinde bırakmaz yaramaz kişinin daz kızı.
Rom: interj. 1. Exclamaţie de plictiseală de ceva. 2. s. fig. Pacoste (de om).
