f.
1. Göndermek, yollamak, bir yere doğru yola çıkarmak.
“Kış kırawman bayga selâm cĭbergen.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
2. Bırakmak, tutmaz olmak, izin vermek.
3. -p sıfat fiilleriyle anlık, bir anda gerçekleşen işleri anlatır : kuwıp cĭbermek – oracıkta kovmak , urıp cĭbermek – vuruvermek.
“Şaytĭp köz yaşı tögĭp, ketecekte menĭm cüregĭmnĭ kırıp cĭberme.” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).
Cĭberebermek – a) Göndermek veya bırakmak işini sürdürmek. b) mec. (Çocuğu) Şımartmak, dizginlememek.
Yakasın cĭbermemek – Yakasını bırakmamak.
Cĭbereberseñ cılkı alır, üyge de köz salır. – Deyim. Kendi haline bırakırsan yılkıyı alır, evine de göz koyar.
Türk Lehç. : Kırım. – cibermek, yibermek; Nog. – yibermek, -üv; Karaçay Malkar. – cibermek, -uv;
Rom: v. 1. A trimite, a expedia. 2. A lăsa, a da drumul.
