is.
(Ar. cebhe) Cephe.
1. Yapının ön yüzü.
2. Ask. Savaş hattı.
“Zengĭnlerge berĭlgen bĭr de cephege cĭberĭlgen şegĭrdek mayın damın, rengĭn unuttuk, kardaş!” – (Altay Kerim – Kâniye).
3. mec. Yan, yön, taraf.
4. mec. Bir iş, düşünce, istek çevresinde sağlanan beraberlik.
