is.
(Ar. cehennem). Cehennem. Var. cehennem.
1. Dini inanışlara göre kötülük yapanların, günah işleyenlerin öldükten sonra ceza görecekleri yer.
“Cennet Cennem arası yedĭ kat zıncır, / Awızıñ nawmet şekerĭ, tĭlĭñ ıncır.” – (Boztorgay).
2. mec. Çok sıkıntılı yer.
Cennemge ketken yoldaş arar. – Atas. Cehenneme giden kendine yoldaş arar.
Rom: s. 1. Rel. İad, infern, gheenă. 2. fig. Loc ori situaţie insuportabilă.
