f.
Çekmek. Var. şekmek. Eşanl. tartmak.
1. Bir şeyi tutup belli bir yöne yürütmeye çalışmak.
2. (İp, sicim için) Germek.
3. İçine almak, emmek.
4. Bir şeyi ortalıktan kaldırmak.
5. Güç bir duruma katlanmak, dayanmak. Hastalıktan çekmek.
6. Bir yerden bir şeyi yukarı doğru almak. Kuyudan suw çekmek.
7. Bir duyguyu içinde taşımak, buna katlanmak.
“Curt kaygusı çekken kızga, caşlarga / Ak yürekten taşkan selâm ketĭrdĭm.” – (Mehmet Niyazi – Sagış).
Rom: v. 1. A trage. 2. A întinde. 3. A inhala. 4. A retrage, a rechema. 5. A suporta, a suferi. 6. A scoate de la o adâncime. 7. (Despre sentimente) A nutri
