ÇEHRE Ç is.(Fars. çihre, çehre). Çehre. Eşanl. şıray, bet, yüz.1. Yüz, sima. “Küznĭñ yalancı küneşĭ sarışın bĭr çehremen küle edĭ.” – (Çelebi Çihan – Karılgaçlar Duası). 2. mec. Görünüş.Türk Lehç.: Kırım. – çere, çehre; Rom: s. 1. Faţă, obraz. 2. fig. Aspect, înfăţişare.
