is.
Ağma, eğilme, yana yatma; öteye geçme, yer değiştirme.
“Oñ kolıman şalgıcılarga, yeter şo, yeter, bazgeşĭñĭz ĭşaretĭn köstere ama, koş keldĭ aytmak üşün herkezĭñ onlar betke awması ĭşlerĭne bek te yaray.” – (Altay Kerim – Kâniye).
Rom: v. Faptul de awmak .
