is.
1. Yukarı yer, hava. Var. awa .
“Ay mübarek awede, şawlesĭ cerde. / Otırgaydık ekĭmĭz bĭr mĭnderde.” – (Boztorgay).
2. zf. Yukarı, yüksek.
“Yıldızdan awe” – (Yüksel Zühal – Polatlı Ağzı).
Rom: s. 1. Aer, văzduh. 2. adv. Sus, la înălţime.
AWE
A
