is.
mec. (Hakaret sözü olarak) Aç bit; aç gözlü, tamahkâr.
“Hoca : … tawık menkĭ tuwıl, bĭzĭm apakayınkı, diy awızın mayın sürtĭp. / – Senkĭ bolmasa ne aşaysıñ, diy, capışkan oşaganday, aşbit kĭşĭ.” – (Nevzat ve Nermin Yusuf – Nasrettin Hoca).
Rom: s. fig. (Termen de insultă) Păduche flămând, nesăţios, lacom. (Mai ales la vocativ : Nesăţiosule!).
