f.
1. Yenmek; yemek işine konu olmak; yemek yeme işi yapılmak.
“Bĭr kurtkaga soraganlar : Aşarsın kaç kıygaça ? / … O da hiç sorulur mı ? Otuz kırkı aşanır, / Aşanmasa dünyada bĭlmem neçün yaşanır “ – (İsmail Kunak – Oga Hiç Toyulur mı ? / Emel D.).
2. Atıştırmak, yemek.
“Nimet, ortalıktan taa köterĭlmegen sofrada cañgız başına otırgan, de anaw kaşık, de mınaw kaşıkman, bĭr çorbadan, bĭr botkanadan aşana edĭ.” – (Nimet’nĭñ Bayramı).
Rom: v. 1. A se mânca, a se consuma. 2. A înfuleca.
