ünl.
(Fars. aferin). Aferin. Var. aferĭm, aperĭm.
“Babasın oñ kolına cabıştı ve bĭr şiy aytmadan onı öptĭ. Babası : Aapperĭm. Saga da kayırlı bolsın, ya balam, dedĭ.” – (Necip H. Fazıl – Nimet’nĭñ Bayramı).
Apperĭm almak – Aferin almak; takdir edilip övülmek.
Rom: interj. Să trăieşti ! Bravo !
