f.
1. Aldatmak, kandırmak, oyalamak.
“Pesĭm kettĭ deryaga calday calday. / Başıma nokta urdular alday alday.” – (Boztorgay).
Türk Lehç.: Kırım., Nog., Karaçay Malkar., Kazak. – aldamaq, aldav;Kazan. – aldau; Mog. – aldaah;
Rom: v. 1. A duce (pe cineva) cu vorba, a amăgi. 2. A îmbuna. 3. A consola.
