is.
1. Düz ve açık yer, meydan, saha.
2. Orman içinde ağaçsız düzlük; açıklık.
“Yolcılar, bĭr orman alanında otırıp şalgan şobannıñ kavalın dıkkat man tıñlaylar.” – (Muratça Seit-Abdula – Tatar Tĭlĭ I).
3. Ülke, bölge.
4. Yüz ölçümü.
5. mec. Saha, iş kolu.
“Alışkanlık ekonomi ve şĭpşĭlĭk alanlarından bazı sefer süyüşmek alanına da geşebĭlĭr.” – (Altay Kerim – Kâniye).
Rom: s. 1. Teren, câmp. 2. Poiană. 3. Teritoriu. 4. Suprafaţă. 5. fig. Domeniu, sector (de activitate).
