is.
Alaçık.
1. Çardak.
2. Çadır.
“Cĭgĭtmen apakayı ketedĭler, ketedĭler, alacıkta otırgan halkka gene rastlaydılar.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz).
Rom: s. 1. Cerdac, foişor. 2. Cort, şatră.
ALACIK (alacıq)
A
