ALACIK (alacıq) A is.Alaçık.1. Çardak.2. Çadır. “Cĭgĭtmen apakayı ketedĭler, ketedĭler, alacıkta otırgan halkka gene rastlaydılar.” – (Ekrem ve Hilmiye Mehmet Ali – Tepegöz). Rom: s. 1. Cerdac, foişor. 2. Cort, şatră.