HATTA H bağ.(Ar. hatta). Hatta; bile, üstelik, ayrıca. “Bek sarıldılar. Yalan ne kerek ? Hatta arabam bĭle cektĭrmiycek boldılar.” – (Necip H. Fazıl – Cawşılık). Rom: conj. Chiar, până şi, ba.
