EPSĬ

E
z.

Hepsi; tamamı, cümlesi. Var. epĭsĭ.

“Karanfil koptı sapsız, / Koncası bar esapsız. / Saga yüz mektüp yazdım, / Epsĭ kaldı cewapsız.” – (Boztorgay).
“En sonında Yaşar epsĭn cĭgĭp koşkarnı em bayraknı algan.” – (Boztorgay).
Rom: pron. 1. Tot, totul; 2. Toţi, toate.
Yazar: admin