is. ve s.
Elli.
1. is. Kırk dokuz ile elli bir arasında gelen sayı.
2. s. Bu sayı kadar olan.
“Sitosman saray Saldırgan ay, ellĭ kulaş, / Bĭrge ösken akran tenmen körmedĭm kuwnaş.” – (Boztorgay).
“Vay anayıñ balası, tacubĭm saga. / El almasa catarsın ellĭ yıl taga.” – (Boztorgay).
Elĭn sallasa, ellĭsĭ – Deyim. Elini sallasa ellisi; birinin karşı cinsten birçok kimseyi kendisine bağlayabilecek durumda olduğu anlatılır.
El awızına ellĭ arşın bez (böz) cetmez. – Atas. El ağzına elli arşın bez yetmez (susturulamaz).
Ellĭden son bolgan er ewlâtnıñ el körĭr kuwnaşın. – Atas. Elliden sonra doğan er evlâdın başkaları görür sevincini.
Rom: s. şi adj. (num). 1. Numărul cincizeci. 2. num. Cincizeci.
