is.
(Ar. yetim). Yetim.
1. Babası ölmüş olan çocuk. Analı cetĭm.
2. (Galat olarak) Anası babası ölmüş olan çocuk.
Analı cetĭmnĭñ awzı oynar, babalı öksĭznĭñ közĭ oynar.” – Atas. Analı yetimin ağzı oynar, babalı öksüzün gözü oynar.
Cetĭmnıñ akkı cerde kalmaz. – Atas. Yetimin hakkı yerde kalmaz.
Rom: s. 1. Orfan de tată. 2. (impropriu) Orfan de amândoi părinţii.
