f.
Atılmak.
“…dep şalıp, atın karap cürgende, bozarıp atayatırgan tañnıñ sesĭn carıp, calınların calbratıp, kĭşnep, ataklap cuwırıp, özĭnĭñ boz aygırın keliyatırganın köre.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
Rom: v. A se avânta.
ATAKLAMAK (ataqlamaq)
A
