Var. ha . Bir diğer “a” ile bağlantılı olarak kullanıldığında : 1) “İster …, ister …” anlamını verir. “Soradan a yasasın, a yasamasın ! Toyda körĭnmiycek bolgan son caba !” – (M. Vani Yurtsever – Talaka, hikâye). 2) “Şimdi… , şimdi…” , “Kâh … , kâh…” anlamlarını verir. “Ekĭ üş seneden berĭ a öldĭm, a kaldım şartları ĭşĭnde… kışta yazda marebe etken...
Dikkatsizce, istemeyerek, düşünemeden.
“ Abaylamay bĭr söz aytıp / Ĭşĭñĭzden bĭrĭñĭznĭn katĭrĭn men kırgan bolsam, / Af etĭñĭz yarlarım.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Bozcĭgĭt).
Rom: adv. Din neatenţie; din nebăgare de seamă.
Aptalcasına, aptal gibi.
Rom: adv. Prosteşte.
Aptalca, aptal gibi.
Rom: adv. Prosteşte.
Acele acele, apar topar, saça döke.
“Kĭşke satıcınıñ nenesĭ başın köterĭp, abdır sebdĭr etĭp kelgen bo mantolı ve cılan terĭsĭnden yakası bolgan apakayga karay edĭ.” – (Okıma Kitabı – IV).
Rom: adv. În grabă, la iuţeală.
Alelâcele, çarçabuk, gelişigüzel, dikkatsizce, rastgele. Var. kabıl kubıl.
“Akay kâtnĭ abıl kubıl bĭrkaş kere okıp şıga…” – (Nedret ve Enver Mahmut – Ayuw Kulak Batır).
Rom: adv. La repezeală, în grabă, la nimereală.
Abık sabık.
Abıl kubıl.
“Üy ĭşlerĭn abul gubul pĭtĭrĭp, kızına karamaga waktı kalmay.” – (Altay Kerim – Kâniye).
(Ar. aceba) Acaba, aceba, aceb, acep.
“Acaba bu bĭzĭm kĭyewĭmĭz mĭ, tuwu mı?” – (Zühal Yüksel – Polatlı Kırım Türkçesi Ağzı).
Rom: adv. interog. Oare.
(İtal.>Rom.,Türk.; uluslararası tabir) Müz. Bir parçanın gittikçe daha hızlı çalınacağını anlatır.
Rom: adv. Muz. Accelerando.