zf. ve s.

(Türk.Avrupa+Ar.-i). Avrupai.
Rom: adv. 1. Europeneşte. 2. adj. European.

(Fars. bihude). Beyhude.1. Boşuna.2. s. Anlamsız, yararsız.
Beyhude yerge – Boş yere. “Sakın kolay aldanma, / Başka sözlerge kanma. / Dostıñdan köp duşmanıñ, / Beyhude yerge canma.” -(Boztorgay).
Rom: 1. adv. În zadar. 2. Fără sens, fără rost.

Ödünç, veresiye; borç olarak (alınan veya verilen). Var. borçka. “Yazga şıksam, üy salsam, kiramet capsam, alay. / Alır edĭm bĭr kızşık, borşka tapsam, alay.” – (Boztorgay). Borşka almak – Veresiye almak. Borşka algan etĭñ’ süyegĭ cırtar...

(Ar. fazla). Fazla.1. Gereğinden, artık, alışılmıştan çok, ziyade.2. Daha çok.3. Artmış olan.4. zf. Gereksiz, yersiz. Fazla kaşırmak – Bir şeyde ölçüyü geçmek. Fazladan – Ek olarak; alışılandan çok. Fazlasıman – Fazlasıyla. Fazla aş ya...

Tıklım tıklım.
“Toy üyü ıgım ıgım, turgan saytın da kalabalıklaşa.” – (Altay Kerim – Kâniye).
Rom: adv.şi adj. Plin ochi, arhiplin.

Kabaca.1. zf. (- ‘ -). Kaba bir şekilde.2. s. (- – ‘). Biraz kaba olan.
“Epiy sürgen eşşeknĭñ bo kabaca oyını.” – (İsmail Ziyaeddin – Toy).
Rom: adv. 1. adv. În mod grosolan. 2. adj. Cam grosolan.

1. zf. Yaşlıca, yaşlı gibi.2. s. Biraz yaşlı.
Rom: 1.adv. Bătrâneşte. 2. s. Bătrâior.

Geç. Var. keş, geç, geş.1. zf. Kararlaştırılan, beklenen veya alışılan zamandan sonra. Erte karşıtı. “Bĭz keç kaldık. Öñmiy bĭznĭñ colımız.” – (Mehmet Niyazi – Sagış). 2. s. Belirli zamandan sonra olan. Keç kalmak – Geç...

Geç.1. zf. Beklenen, alışılan, kararlaştırılan zamandan sonra. Erte karşıtı. “Erte atıldım, keş cettĭm, apıl-tapıl. / mında cıyın bar eken, ruhum gapıl.” – (Boztorgay). 2. s. Belirli zamandan sonra olan. Keş kalmak – Geç kalmak; bir işin...

Kıpır kıpır.1. Yerinde duramayarak, devamlı kıpırdanarak.2. s. Çok hareketli. Eşanl. kıbırdawık, kurtlı.
Rom: 1. adv. În mişcare continuă. 2. Sprinten, vioi, iute.