Bile.1. zf. Üstelik. “Maga kara komşı Cengiz, senĭñ kardaşıñın boyı bĭr karış, Aladin efendĭnĭñ şakasını unutkandır bĭle.” – (Altay Kerim – Kâniye). 2. zf. Hiç, asla, dahi; şart bildiren fiilerden sonra, şartın geçerli olmadığını bildirir. Calbarsa bĭle, almam. “Hasan akaynı kız balaçıgı kelĭp : Babay, üyge müsapĭr keldĭ, … dedĭ. Hasan akay eşĭtmedĭ bĭle.” – (Müstecib Ülküsal...
BĬLE
B