z.

ALAYI

A

(İyelik ekleri almış alay sıfatı : Alayımız , alayıñız, alayı ). Hepimiz, hepiniz, hepsi; topluca, toptan. “Şonday beter, özĭ keldĭ kapıdan, / Alayımız kaltıraymız korkıdan.” – (Mehmet Niyazi – Sagış). “Mĭna bunların alayın halkımızga añlatmak, camanlıkların, zararların köstermek kerek.” – (Müstecib H. Fazıl Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ). Aşık oynagan azar, top oynagan tozar, ok coñgan alayın...

ALGI1 (alğı)

A

1. Öndeki.2. s. Önde bulunan.
Rom: 1. pron. Cel din faţă. 2. Aflat în faţă.

ANAWBĬRĬ

A

Ötekisi, diğeri, sözü edilenden veya bilinenden başkası.
“Perde açılayatırganda onlardan bĭrĭ konuşmaga başlay, anawbĭrlerĭ tıñlay.”– (Müstecib H. Fazıl Ülküsal – Bayram Şenlĭgĭ).
Rom: pron. dem. Celălalt, cealaltă.

ANAWBĬRSĬ

A

Anawbĭrĭ.
“O, maga artın berĭp otırdı. Anawbĭrsĭ masa başına yerleştĭ.” – (İsmail Ziyaeddin – Rüstem).

ANAWI

A

Şu, o.
“Babam ! Anawı babamnıñ resmĭ ! dep bakırdım.” – (Muratça Seit-Abdulla – Tatar Tĭlĭ I).
Anawı mınawı – Şu bu.
Rom: pron. dem. Acela, aceea; ăla, aia.

ANAWSI

A

Anawı.
“Onı da anawsı , mınawsı üleşĭp alıp keter.” – (Mehmet Vani Yurtsever – Toy, piyes).

BARI, BARISI

B

Varı, hepsi.
“Soylarım soplarım barısı atlı, / Men Cengiz bolmaga tuwganman aslı.” – (Bekir S. Çobanzade – Kiçkene Sözler / Emel D.).
Rom: pron. Tot, toţi.

BAŞKASI (başqası)

B

Başkası, diğeri, ötekisi.
“Tuwgan tĭl, başkası aklıma kelmiy, / Bĭr büyük sırrısın, duşmanlar bĭlmiy.” – (Bekir S. Çobanzade – Tuwgan Tĭl).
Rom: pron. nehot. Altul, alta.