yar. f.

EKEN

E

İmiş; e+mek (imek) ek fiilinden -mişli geçmiş anlamlı şekil. Var. emĭş, ekĭyĭm, ekeş, ekeşĭ. “Al eken kölegĭ, / Aşık eken yakası….” – Al imiş gömleği, / Açık imiş yakası… (Boztorgay). “Endĭden soñ, ne...