ünl.

Ah ! – Üzüntü, hayret gibi duygular ifade eder.
“Men á demiy, kĭm desĭn? / Yarem uştu elĭmden.” – (Yüksel Zühal – Polatlı Kırım Türkçesi).
Rom: interj. Ah.

Türlü ses tonlarının yardımıyla : 1. İsim önünde, seslenmeyi kuvvetlendirir. “ A balam , korada n’ĭşliysĭñ?” – (Ahmet Naci Cafer Ali – Boztorgay). Var. e, ey. “Karanfillĭ balawuz, dane sakız, / Baş keregĭ bĭzlerge nedĭr, a kız?” – (Ahmet Karakaya – Çınlar) 2. Cümlenin başında ya da sonunda, cümlede ifade edilen duyguları pekiştirir. “A, a … , demek senĭñ cüregĭñe ot tüşken...

Hadi, haydi.
“Canıñ sıgılgandır, adĭ sen de bĭzmen barabar şalışmaga kel, bĭzge yardım et.” – (Nedret ve Enver Mahmut – Ayuw Kulak Batır).
Rom: interj. Haide.

(Fars. aferin). Aferin. Var. apperĭm .
“Aná, aná, Çorabatır! Hoop, aferĭm balay!” – (Bekir S. Çobanzade – Yaz Akşamı Üy Aldında).
“ Aferĭm , kartım, tam men karaganday cesur kĭşĭ ekensĭn.” – (Nevzat ve Nermin Yusuf – Nasrettin Hoca).
Rom: interj. Bravo.

(Fars. aferin). Aferin. Var. apperĭm .
“Aferĭn, Ali. Öyle ya. Toy borcın ödiyalmay kĭm kalgan şo ?” – (Necip H. Fazıl – Caş Fidanlar).
Rom: interj. Bravo.

Ah.
“ Ag ettĭm men derenden, / Canım köştĭ yerĭnden.” – (Zühal Yüksel – Polatlı Ağzı).
Rom: interj. Ah.

Agu; bebeklerin neşelendikleri zaman çıkardıkları sesler.
Rom: interj. Sunete onomatopeice de gângurit.

Türlü ruh hallerinde söylenen nida.
“Sit-Osman – (Aklına ketırĭp) Aha … Anaw bĭr fal meselesĭ bar edĭ de …” – (İsmail Ziyaeddin – Çora Batır).
Rom: interj. Exclamaţie cu diverse valori afective.

Kahkahalı gülüşü yansıtan söz.
Ahahay dep külmek – Kahkaha ile gülmek, kahkaha atmak.
Rom: interj. Onomatopee care redă râsul în hohote.

Ah. Var. Ah1 .a) Öfke, üzüntü, özlem, beğenme, sevgi gibi duygular ifade eder. “ Ak , kaltiyĭm, şıkkan da yaramaz atım. / Onı kĭmden köriyĭm, şĭrkĭn bahtım!” – (Ali Osman Ayrantok / Toktamaz – Bĭlgenĭm). “ Ak , demesem katiyĭm, / Candım da küydĭm. / Şo kâpĭrnĭñ balasın / Kaydan da süydĭm.” – (Enver ve Nedret Mahmut – Dobruca Türk Halk Edebiytı Metinlerĭ). b) Bedenin bir...